Yalnızlığı Kadınların

Yalnızlığı kadınların, üşümüş, yorgun Bir elin sallanışı açık pencerelerden Anlatır aşkın güzelliğini uzun uzun Kalan hatıralarla geçmiş gecelerden Hep o eller ağlayan karşısında aynaların Hep o çileli yüz, o bekleyen dudaklar Bir ses kulaklarında: Belki yarın, belki yarın Sonra yeni bir sabah, yine bomboş sokaklar Beklemek... Yalnızlığı kadınların büyük Pencerelerde, kapılarda, evlerde, odalarda Ve soğuk yataklarda mahzun, kırık dökük Bazen mağrur gözleri bir noktaya dalar da Ansızın bir ateş basar solgun yanaklarını Batırırlar kalplerine ince, uzun parmaklarını