Yoklukta Bir Adam

Büyüdü gözleri büyüdü Yuvarlandı boşluktan Bir duvar çöktü ansızın Bir ayna parçalandı Bir adam çıldırdı yokluktan Elleri vardı damar damar Parmakları vardı ince uzun Saçları vardı okşanmamış Dudakları vardı öpülmemiş Gözleri vardı mahzun. Bir böcek girdi kafatasına Kemirdi ümitlerini bütün Beklemekten çatladı dudakları Uzattı ellerini var olmaktan öteye Duydu çağrışını ölümsüzlüğün. Nasırlı ayaklarına prangalar Ak ellerine zincirler vuruldu Bir rüzgar esti karlı dağlardan Üç mızrak boyu yükseldi güneş Bir adam vardı aramızda, yok oldu.