Gidişim

cebimde bir nefeslik sigaram tütün serpilmiş yüreğime her hatırlanışında tutuşan, büyüyen alevim ve avuçlarında bıraktığım gençliğimdi kederim gözlerimden yaşları koparamadım vedalaşmaya çalışırken ne hayallerim, ne de nazlı tenindi geride bıraktığım ve yıllarıma vurulmuş mühre değildi isyanım sadece bir kere sevişiydi gönlümün yasa bürünüşü ömrümce yaslı analar gördüm ayrılıktan sonra vurulmuş babalar evlat acısında ne küllendi feryadım ne de acıya alıştı yüreğim kanlı gömleğimi göndermişler sana öldü demişler yiğidin bir kuru toprağa gömüldü ağıdın vurmuş dağlara yıllar yılı sen dağlara dağlarsa bana akıtmış hüznünü arada ziyarete gitmişsin anamı resimlerimi siyah mendile sarıp içinde yüreğini unutmuşsun kömür karası saçlarını da karlı dağlara benzetmişsin gülüm! bir saniyesini verseydi bu kahpe zaman haykırmaz mıydım sanırsın akıtmaz mıydım kanımı yollarına ve durulmaz mıydım gözlerinde son kez uzattım saçı sakalı rüzgar çağırır her akşamüstü bir uçurumun kıyısında gözlerim ölüyorum can ve sanırım son kez çağırıyor rüzgarın...