شمارهٔ ۱۲۱
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
سر سبزی دل به زهر درد است
روسرخی عشق رنگ زرد است
چیزی که گرفته خاطر ما
از نعمت روزگار درد است
تا هست نفس غبار غم هست
تا می وزد این نسیم گرد است
گفتن سخن نگفتنی را
آواز شکست قدر مرد است
سهلست ز جان گذشتن امروز
هرکس گذرد ز مال مرد است
یکتا گهر محیط هستی است
واعظ آن کو ز جمله فرد است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş