شمارهٔ ۳۵۴
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
تنها ز لفظ شعر تو دلبر نمی شود
از رنگ گل دماغ معطر نمی شود
ای گوهر یگانه تو از بس یگانه ای
حرف رخ تو نیز مکرر نمی شود
عارف غمین نمی شود از کسر شأن خویش
آیینه از شکست مکدر نمی شود
هرگز کسی بقال نگردد ز اهل حال
مفلس ز حرف مال توانگر نمی شود
تا کی ز معنی دگرانی زبان دراز
کلک ار سخن نوشت سخنور نمی شود
چون آب زندگی است گوارا به منعمی
کز وی گلوی تشنه لبی تر نمی شود
واعظ ز سوز عشق سخنور شود زبان
بی آتش این چراغ مرا بر نمی شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş