شمارهٔ ۵۹۳
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
دوست داند زبان خاموشی
ناله جان تو جان خاموشی
کام گوشی نکرده هرگز تلخ
یار شیرین زبان خاموشی
بد نیندیشد از برای کسی
همدم مهربان خاموشی
سرفراز آن زبان که جای گرفت
چون الف در میان خاموشی
هست بی آب و رنگ لعل لبی
کآن نباشد ز کان خاموشی
از گزند جهان بکش خود را
در حصار امان خاموشی
خصم را افگند ز اسب غرور
نیزه جان ستان خاموشی
سر دشمن نیفگند در پیش
غیر تیغ زبان خاموشی
هست شیرین شدن به کام جهان
ثمر بوستان خاموشی
کس چرا رنجد از خموش که نیست
خار در گلستان خاموشی
شوخ و جلف است بس کمیت زبان
مده از کف عنان خاموشی
نیست گوشی وگرنه بسیار است
حرف ها در میان خاموشی
گر متاع نجات می طلبی
نیست جز در دکان خاموشی
باش واعظ خموش زآنکه به وصف
نیست محتاج شان خاموشی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş