شمارهٔ ۶۳۳
و واعظ قزوینی
0
Altın Yaprak
بنده تن تا به کی ای جان اگر آزاده ای
خویش را ای دل چرا چندی به دنیا داده ای
حسن کرداری چو یاری نیست در مصر قبول
یوسف است از چه بر آری هرکجا افتاده ای
ناید از کلکم دگر نقش سخن از خال و خط
بعد از این ما و از آن رخ گفتگوی ساده ای
راست ناید عمر کوته با امل های دراز
مرگ بس نزدیک و تو بسیار دور افتاده ای
نر گدایی گرچه نبود چون در حرص و طمع
لیک چون وقت جهاد نفس گردد ماده ای
ز آن نتابد بر تو در دشت تجرد نور حق
کز سیه چال تعلق پا برون ننهاده ای
مرده خوابی تو واعظ ورنه هرسو زین چمن
شبنمی بر گل سحرخیزی ست بر سجاده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş