شمارهٔ ۶۳۴

و واعظ قزوینی
0 Altın Yaprak
با لاف عقل بازی دنیا چه خورده ای از هیچ و پوچ این همه بر خود سپرده ای خوش آیدت حلاوت عیش جهان به کام حق هست با تو زهر تأسف نخورده ای از باد یاد مرگ نلرزی چو برگ بید از بس چو ریشه پای درین گل فشرده ای تا چند مرده نفس نفس پرفسون امروز زنده باش که فرداست مرده ای اهل زمانه عاشق ارباب ثروتمند معشوق بلبل است گل از بهر خرده ای گل ها شدند شعله ور از دامن سحر ای آه آتشین تو چه در دل فسرده ای هر برگ گل رسد به نوایی ز خوان صبح ای دل تو هم بگیر نصیبی چه مرده ای هر عضو من رود به رهی از هجوم ضعف چون خشت و چوب خانه سیلاب برده ای در پیری آید از نفسم بوی رفتگی مانند دود شمع سحرگاه مرده ای خواهی کشید رخت به سرمنزل نجات واعظ به جرم خویش اگر راه برده ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.