Yürüsem Suçlar mı Kapılar

acıların avucuna bölünmüş yalnızlığın yaprağın içtiği su sonbahar intiharından önce tırnağını acıtıyor dalgaların bu hardal ıssızlık merdivenin ucuna koy gülüşünü tekin değil bu güneş nereye baksam saçların suçlar mı kapılar yürüsem ömrümü sıkıştıran güzellik belleğinin nöbeti kendinden yana olmayan elleri neresine sürer hayat helal edilmiş yiğitlik haberindir ölmüş hançer sözün tükrüğüne sazlık hüznü kefenin lütfuna eyvallah ey korkunun bir kahve hakkı türkülere sundum mendilini göz ucumda adresin sokakları yoran telaşın ezildi bir otun tadına gözlerin dağlara sürme sesine mühür turnalar gurbetini kavaklarla taşırken mevsimlere sellerin rengi çocukluğun çokşükürün ipiyle astı serinliğini oysa sabahı kirpiğinden yıkayan sevincinin çığlığıydı umuduma sonsuzca imdat haziran 2006