شمارهٔ ۱۰۰
و وحشی بافقی
0
Altın Yaprak
از پی بهبود درد ما دوا سودی نداشت
هرکه شد بیمار درد عشق بهبودی نداشت
بود روزی آن عنایت ها که با ما می نمود
خوش نمودی داشت اما آنچنان بودی نداشت
دوش کـآمد با رقیبان مست و خنجر می کشید
غیر قصد کشتن ما هیچ مقصودی نداشت
عشق غالب گشت اگر در بزم او آهی زدم
کی فروزان گشت جایی کـآتشی دودی نداشت
جای خود در بزم خوبان شمع سان چون گرم
کرد
آنکه اشک گرم و آه آتش آلودی نداشت
داشت سودای رخش وحشی به سر در هر نفس
لیک از آن سودا چه حاصل یک دمش سودی
نداشت
وحشی از درد محبت لذتی چندان نیافت
هرکه جسمی ریش و جان دردفرسودی نداشت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş