7-makale-şiir-bîtaraf Değil Tarafım

Düşünce- Düş Üzerine. Yaşamın her anı, her alanı bir eğitmen ve öğreticidir almasını bilene.. Duyumsamalarımızın her türlü etken altında olmaması(kaçınılmazlarımız olmasına karşın) için sürekli sorgulayan açılımlı bir yapıda olması kişinin kendisi için olduğu kadar kendi dışındaki oluşum ve gelişmeler adına da olumlu bir durumdur. Burada asıl olan diğer bir unsurda kişinin dünya görüşüdür -yaşama insana bakışıdır. Doğru düşünmeyi bilmek,doğru düşünce ile olmak ve onu alabildiğine yaşama geçirmek.. Buda insanı kuşatan içinde olduğu toplum bilinci ve yargılarıdır. Kişi bu durumda özgür bilincini ne kadar geliştirip ayrıştırabilirse- şartlı bilinci aşabilirse o denli olay ve olgulara daha bir sağlıklı yaklaşıp düşünce üretip ona göre tavır belirler.("doğru teori olmadan doğru pratik olmaz,teori pratiğe yön verir pratik teoriyi doğrular her pratik yeni teoriler getirir..") Doğanın kendisi yaratıcıdır ve insanda doğanın bir parçası, uzantısıdır. Sinirsel yapısı gereği vede tek düşünce oluşturabilen varlık olarak insan düşüncesini yaşamdan yaşamı düşünceden ayıramayız.(her şey birbirine bağlıdır) İnsan doğası gereği ilişkileri de alabildiğine kendisi gibi karmaşıktır. (iç çelişki) Yaşam biçimleri geçirdiğimiz evreler bizim bilincimi oluşturmada büyük etkendir.(evrim-devinim) "Bir söyleme göre insan yaşadığı gibi düşünür..(bir kapitalist yaşama biçimi ve çıkarları gereği kapitalistçe düşünürken,bir emekçi-işçide kendi yaşama biçimi gereğince düşünür.. Bu genel doğru, ayrışmış katmanlı toplumlarda egemen olan güç ve düşünceler tarafından sürekli saldırıdadır …) "her tür düşünceyi oluşturan bizden bağımsız bizi kuşatan maddi olgulardır."düşünceyi maddeden maddeyi düşünceden ayıramayız..(determinizm-maddecilik) İnsanda bir organik madde olduğuna göre düşünen maddelerizdir.." Bilimsel düşünüş tarzı olarak:tez-antitez ve sentez bir gerçekliktir. Bu bağlamda etki tepkilerimizde duygular dünyasından sıyrılmadan düşünce dünyamızla irade gücümüzü (volanterizm) , zaman mekan unsurunu ki bu yaşamın diyalektiği için en vaz geçilmez göz ardı edilemez olgusudur.zira her şey belli bir zaman ve mekan içinde oluşur. Sadece insana yakışancalar da olmaya çalışmak bu özel bir çabada gerektirmeden doğal bir yapının özgünlüğüdür. Yaşam: götürdüklerinin yanın da getirdiklerinin toplamıdır… Diğer bir deyişle anlar bir yaşamın tamamıdır- anlar yaşamda yaşam anlardadır.. Daima daha iyiye daha güzele insanlığın yürüyüşünde….saygı sevgilerimle (hoş görülere sığınarak şiirle düşünceyi birlikte verdim zira birbirini tamlayan açılımlı diye düşünmekteyim.) "Seni senden sormalara,doyamam" Dese de şair yüreği Dayanamam ben yinede sorarım Seni bana nasıl anlatır, tanıtırsın? Etkilenimlerin, tepkilerin,öfkelerin Nedir yaşama dair düşüncelerin..? Bel ki; kimilerinin Birkaç hoş sözle Dünyasına girmek kolay Ne var ki; Böyle bir düşüncede olmak Bana göre değil. Demem o ki; Öncesiz ve ön yargısız Ne hafifsindir nede basit Elbet yürek bu okşansın ister Birkaç hoş sözle Girmek istemem o yüreğe Bilirim ki; Böyle düşünen,tez gelen tez gider. Bilmelisin ki; Yaşama, insana bakışımda Yerle gökyüzünün Güneşle ayın,günle gecenin Rüzgarla bulutun,ateşle suyun Seslerin titreşiminde ışıkla renklerin Çağlayan bir pınar akan coşkun bir nehir Hazanda daldan kopan yaprağın Birbirlerinde ayrılmaz tamlanması var Gecelerin yıldızlarındayım Gözlerim ateş böceği kovalar Her zaman bir eksiğim Birbirini tamlanası olanlarım var İyi bak gözlerime mavinin sarmalında Göz yaşlarımı değil yangınları göreceksin Oku düşüncelerimi Yormam,yokuşa sürmem Çünkü ben açık sözlüyüm Düşüncelerimde ne acılar ne sızılar var Bîtaraf değil tarafım senlerde Yokluğunla azalan varlığınla çoğalan Tutulmaz hoyrat bir poyraz düşlerim Sen al bir gülsün yangın alevinde Ben günüm gün benim Her günüm yanar sensizlikte Bunları nasıl algılar nasıl düşünürsem İşte seni de öyle görmekteyim yüreğim