Arta Kalan

V Vedat Koparan Vedat Koparan
0 Altın Yaprak
Yapmasan böyle Ne olur sanki Bak dokundukça İçten içe kanıyorum Yıkmasan beni Bir deprem sonrası kentler gibi Zaten tadı kalmadı hiçbir şeyin Acaba diyorum bizde de mi? Geçmiş zaman coşkularımız köreldi Düşünmesem Duymasam Kör baksa gözlerim Yapamıyorum Acıyan şu sol yanım yok mu? Beynimde bir ur gibi taşıyorum Öyle bir taşıyorum ki Bendini aşan nehirler gibi Zamansız sağanaklarda Buğday başağı gibi Kırılıyorum Dökülüyor özlem sızım Viran bir bina gibi Anlatamıyorum Anlamsızlığın içinde Kayboluyorum Değmiyor gözün gözüme elin elime Limandan ayrılan gemi gibi Özlem acısını yüreğime bilincime bastırıp Gidiyorum Farkın damısın Hani geldiğinde gitmemiştin ya Sende gidiyorsun Uzaklaşan zaman uzaklaşan mekânda Hey güzel yaşam Unutulur muyuz kalır mı izim Bilmiyorum… Kızıl güneş parıltısında Geleceğe çağlayan tarihin izinde Bu ay ekim ayıdır doğumların sancısında Ortalık mezar sessizliği Ölüler duymaz ki Anılar kalır yaşayanlara Benden sana sevdam Yarım yaşanmış bir yaşamdan arta kalan Sevgili Can Yüreğime Armağan Bitmedi

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.