Bir Yazı Esini..

Bu Gün Serinliğin İçinden Hafif Bir Güneşle Uzanırken Senli Sensizliğe.. Bir Ağaç Olasım Geldi / Titremede.. Gel! gerek duydukça Sığınmaların olayım Gövdeme yaslan Gövdem ki yüreğimdir atar damar Gövdem ki gözlerimin rengi Benimle konuş Hadi çocuklaş Gövdemdeki oyukta sığın Güvenli korunağın olayım Yalnızlıklarını, dertlerini öfkelerini paylaş Kuruyan kabuklarımı incitmeden soy Dip uçları kanamada,okşa renkleri -Ki bilirim hassastır dokunuşun Gözlerin gibi..sımsıcak..okşarcasına sevecen ellerin.. Hadi açtım dallarımı bir korunakçasına Konuş boşalt mavilere düşen grileri Gün titremesinde sızlayan yüreğine Yapraklarımı ayaklarına yaydım Deki sevgi ağacım Deki dert ağacım Deki öfke ağacım Deki ben sevdim sende sever misin ki Yerle bir yeknesak Şimşek çakar gök gürler Mevsim kaçağı affetmez Hazandır bu vurur yoksunlara Dökülür birbir sararanlar Yürek bu nerde atar Duyar mısın yüreğim duyar mısın Bu yürek hep sende atar.. Hadi şimdi daha iyisin değil mi Sevgilerini çağlayarak Dertlerini dallarıma asarak Öfkeni savurarak Al git kendini yine gelmek üzere Kuruyana, köküm çürüyene kadar buradayım Beni de yatak kabul etmez,bilirsin "ağaçlar ayakta ölür " Bil ki arada bir pencerenden bakarsan mutluyum..