Direngen Yarım Umut Kırıntıları

V Vedat Koparan Vedat Koparan
0 Altın Yaprak
ey masumiyetin erdemin saflığında eğer kirlenmemiş bir akarsu kalmışsa ülkemin güneş çekilirken tepelerinden seyredilirken üzüm sarkıtlı kızıl akşamlar üşürüm ocak kıskacı gün batımlarında bu toprak bu mavi beyazın sarmalında gökyüzü hüzün bulutlarıyla kaplıyken bir yetim öksüzlüğünde büyür acılar buz tutulu sarkık bıyıklardan o tetiği çeken sen misin çocuk hiç baktın mı gülen o can sıcağı gözlere gördün mü içindeki derin kırıklıkların izini canımdan can alınırken kalmış olsa da yarım umut kırıntıları sende varsın a çocuk içimin titreyen yanında ah ne yazık varmadın farkına varamazdın vardırmazlardı kül renkli bulutlar kaplıyken varız oysa yaşatmaya yeşertmeye içimde hep bir sızı güne sancılı kan güllerinde ağlıyor kanıyor içim öfkemi dolayıp yürüyorum çoğul türküler dilimde toprak gök kan kusmakta kusmasın büyümesin nefret uzanan elim sende gel kardeşim gel bölüşelim kardeşçe dar edelim yaşanası güzelim dünyayı bize yaşamı dar eden o karanlığın sahibi "ucubeye'

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.