Düş/tük

anlıyor ve görüyorum yorgunsun yılların birikiminde sadece günün değildi getirdiği bu yorgunluk biliyorum sende gün aydınlığına vurgunsun karaya vurmuş kulağına su kaçan balık gibisin kaç gemi battı ufkunda kaç kez karartıldı umutların kaç saldırı büyüdü koynunda yinede dimdik mağrur ama yenik hiç değilsin muzaffer bir komutan edası edan -izin ver gezineyim, sal kendini düş denizine... karanlıklardan geldim güneşimle... bir deryasın, girdaplarınla medcezirde... her yağmur damlasının düşüşünde gül yaprağı titremesinde, bir rüzgarım teninde.- hafif bir meltem esini nasıl tenini öperse denizin dalgaları nasıl kıyıları yalarsa iç geçiren bir yalnızlık büyürcesine gün doğumu sancılarında hasrete gebe bir gece gibiyim sende -gel otur şöyle, güneş vururken pencerene sal kendini şiir bahçesine... boşalan bir gece ' nin sinirleri gibi... izin ver gezineyim usta bir makastar gibi bir raydan bir raya geçercesine... ellerim göz olur gezer ay teninde, kırılır gecenin beli, ay diyorum ki ay düşer gecenin rengine,varılır uçuk mavilerde, yorgun etekleri uçuşan güne.- renklerin dansında harelerinin derinliğinde mavi umut yolcuğunda yaşanan zamanın deminde kaybolan değil çoğalan kaçaklarındayım sevgi ile öpmek gün aydınlığını o güzel gözlerinde içmek şimdi tam zamanı.