Ferda

bir şiirdi buluşturan bir şiirdi oluşturan demircilerin demiri tavlayıp şekillendirişinde örsle çekicin sesinde tik tak ateşin alevi bedenlerine yansırken kan ter içinde al kızılı al tenimde al kokusunu terimde lal yanar salınırken endamın ışıkların dansında hangi birini desem hangi birini saysam bir inci dökülüyor gözlerime her gördüğüm güzelliklerinde bin inci dokunuyor yüreğime avucuma tuz döküp yaladım dilim kabardı gecenin teninde karanlığım aydınlandı geceye renklerin dansında gözlerin yağdı bakışlarında bir gölge kaydı emanet göklere sevdamız nikahlı iki ayrı şehir küsmüş ayrılığa ışıklarını söndürmüş iki yürek nasılda bakar birbirine iki ayrı yakada yana yana demir tavında dövülürken yitirilmeyen umutlar Ferda da