Gece Ağladı

Antik çağdan kalma Buzul tarihin labirentlerinde Bir zaman dilimi idi yaşanan Gece ağladı ben kanadım Kirli sakalım titredi, sızladı Çenem kitlendi buz kestim.. Dünyanın her bir yerinde Açlık kol geziyordu Kanatılıyordu bedenler Posası çıktı insanın Kentler eğri, büğrü Kırık, dökük Plastik yaşam eridi Sahtelik geceye düştü Ay parıltılı gecede Salkım söğüttü Nehre düşen dalları Kovamam gözleri yansır Aşklar darbe yer O kadar kolay O kadar basittir Bir kaç aya bile sığmadan İki günde biter Açar sevda çiçeği Bir başka yerde Salmıştım mavileri Ay kızı Süheyla'ya Beynimde Gün görmemiş küflü dağarcık Dilimde küfrü pusatsız Yüreğim oyuk bir mermer Şeklini bozan bir ustanın ellerinde Gün açtı Ben arkama bile bakmadım Dünya be hey ucube Al senin olsun Bir, bir sinir uçlarımdan Kopararak kanatarak Seni benliğimden söküp attım Yüreğimin yangınlarında Tüm isyanlarımla Sakın üstüme gelme Düşer üzerine kocaman bir kütle Dağ yangını yanardağ Yarıklarında kan sızar Gece ağlar ben kanarım Her bir yarık buzuldan bir iz