Girift Kapı

ateş topu güneş patladı dağıldı her yana kromozomlar bir su zerreciği embriyon şeklendi suda olgunlaşıp vardı doğurgan anakaraya toplu yaşam dürtüsü çözülüverdi kardeş bölüşümü ihtiyaç fazlası çıkınca ortaya kimin umurundaydı üzerine gün doğmaz gecelerde mor renkli görünürdü uzak tepelerden o ağı zakkum çiçekleri ilkin bir hiçtik köle efendili roma ateşe verildiğinden beri yankılanır çizmenin dağlarından spartaküsün sesi nasırlı ellerimizle yapışıp sabanın sapına akıttık alın terimizi kanımızı bire on vermese de işledik karataşlı sürgün toprağı şekillendirdik demiri örste çekiçle eşeledik kara tavuk gibi kavuşturduk kazma kürekle geçit vermez nice yolları toprak beyi-ağa idi sahibimiz zaman sürgününde çıktı ortaya ticaret sermayemiz her değişimde sahiplenildik oda oldu yeni sahibimiz ilk toplum düzenin çözülüşünden beri kaldık yarı aç bilaç habire veren doğurgan toprak ana gibi atılan satılan horlanan karda kışta yaz sıcağında gecekondusu başına yıkılan gökkuşunda grizu faciasında deprem altında verdik nice canımızı yaşamın her alanında ellerimiz kan gülleri diken içinde yaşamı her an var ederken ücret -kâr çarkının işleyişinde kendinden ötesini daima hep severken üretim araçlarının özel mülkiyetinde sahi biz kimdik sevmeyi bilmeyen bir sürümü güdülüp sürülen "ya sev ya terk et denilen ya susturulacak yada kan kusturulacaktık" bu "zincirli ücretli kölelikte" kamil insan olmak sınırsız sonsuzlukta iğneyle kuyu kazmak ulaşmak kendinin bilincine sancılı zorlu yola baş koymak hala hep yol almada