Mor Hüznümde Mavi Düşüm

leylaklar solmadan renkler bunca puslanmadan gel artık ne olur yeter beklettiğin bak sahilde dalgaların sesinde seninleyim martıların çığlığına karışır yokluğun bir özlem ezgisidir dilime dolanır rüzgâr sert eser sabah ayazında patlar içimde volkanlar üşürüm hep yokluğunda düştüm peşine düşlerin enginliğinde gece bekledim gelmedin gündüz bekledim gelmedin sen ne yağmur kaçağı güzel bir gülsün beni peşine düştüğüm yerde vurdun geçtin an gelirde ararsan beni yitik bir ezginin çığlığında bil ki gün koygunlarında ben hep sende yüreğimle bıraktığın yerdeyim hoş kokusu lodos eserken alıp götüren geçmiş zaman senfonisinde arayıp kırılgan geçitlerde yokluğunda büyüttüğüm bir mor hüzündün sen oysa ki ben mavi düşler birikitirirdim