Ölgün

-çöl sen miydin yoksa ben miydim su deryası sevgi sağanağında aranan- yüreğim ölgün değildi düşlerinde sadece uykusunda düşüp vurulan bir ceylan kurşun değildi onu vuran vahada bir çöl gülü seraplar içinde su arayan kozasından çıkan şimdi kelebek kanadı kırık rengi solmaya yüz tutan istediği kadar essin rüzgarlar istediği kadar vursun dalgalar düşsün ölgün düşlere yıldızlar söylensin tüm sevinçli şarkılar -bir boşluk bir boşluğu dolduramaz hiçbir zaman- kanasa da maviler bir çocuk ağlamasında bulsam da gün batmayan güzel yüzünü bekleme gelmez bir daha güvercin kanadında gün yüzü öpüşlü sevda