Savrulma

hiçte bana göre değilmiş razıyken sultan olmaya krallık saltanatı pas tutan köhne bir viranelik tacı tahtı yıkılası olan bir yaşam ki ateş çemberi lavlarını kusan nasıl olayım berbatım sorma neden o kadar çok var ki sevip de sevilmeyen o kadar çok ki neden bizi böyle kötü eden dur bir şiir çağlıyor gün sökün ederken onca soğukluğun içinden güneş böyle açıp sırıtırken sımsıcak acı tende yanarken gözlerimden akan yaşlarda neden benim yüreğim ağlar Rüzgârın savurduğu kara bir yangın buluttu Yandığında hayallerin küllerinle duman oldu savruldu