Sendeki Gül

İçerdeki gül eğmiş boynunu Hüzün kırmış dalını Bakar mahzunca gör diyor gör Kulağı sağır Yüreği kör diyor kör Yapraklarını buruşturmuş Ağustos güneşi Allar içinde solmuş rengi Uçuk mavilerde Dallarım yeşile sar diyor sar Kış üşümeler düşmüş gönlüne Yoksun O kadar uzak mı Sıcaklıklar yürek atımlarında Yürek yangın Beden har diyor har Pencereler açık Rüzgar esmez olmuş Görülmez nedense Göz önünde asılı an Sevgiyle sulansın susuz yürekler Göz yaşı düşmesin Hüznü duruşu yapraklarında Sen gönülde Gönül sende yar diyor yar Yapraklarında gün sağılırken Sende bir sen olan al gülünü al Ah gönül boşa düşmeye Koşumsuz nasılda boşalır akar.. Zaman bizden aldı alacağını Biz alamadık giden gitti gülüm İnsan gibi yaşamak zor diyor zor Sarsıldı Sarsıntı Karmaşa Bir hüsran sürecinin yıkımında ki boşluktan ortaya çıkan Sen gibi Bağrında al yalımı ateş yangını Gülleri dermeli gülleri gülmeli Kitabı rahlesi hep açık Gelenin yüzü gülen Kendisi hüzün kalesi gülleri Gözyaşı düşürmesin hüznü duruşu Uzattım elimi gülüm Ver diyorum ver … Vedat Koparan 12.08.2004 (sevgili Harun Yiğit dostla anlık sohbette ortaya çıkıp kendisi tarafından düzenlenmiştir teşekkürlerimle. sevgili yiğit ailesine mutluluk sevgilerinin doruklarıyla ithamdır.)