Seninle Seveceğim Ölümü

Kırılgan bir tekerlemeyim dudaklarında şimdi Sussan unutulacağım Ve ağzında kaybolan bir ses olacağım Belli belirsiz bir iz belleğinde Düşeceğim konuşsan Ben en çok seninle seveceğim ölümü Hiçbir şey kalmayacak belki sevda fısıltılarından Umutsuz bir yalnızlığa düşeceksin bir zaman Yüreğindeki sessizliğe dar gelecek koca dünya Hatırlayacaksın beni belki istemeden Belki solgun bir tebessüm dudaklarında Bir Yasemin hüznüyle solarken ufuklar Üstüne üstüne gelecek karanlığın içinden karanlıklar Ben en çok seninle seveceğim ölümü Gözlerindeki tılsımda kaybolurken acılar Seni sayıklıyor olacağım giderken çok uzaklara Ve beni susturuyorken ölümün soğuk busesi Ellerine uzanacağım fakat kaybolacaklar Gözlerim gözlerine mühürlenmiş Anılar ve zaman orada, öylece donup kalacaklar Ben en çok seninle seveceğim ölümü Yokluğunun şahdamarıyla öpüşürken dudaklarım Ruhum parçalanacak ve sönecek ışıklarım.