Rosa, rosa de amor (1902)/Desilludida

V Vicente de Carvalho
0 Altın Yaprak
Sou como a corça ferida Que vai, sedenta e arquejante, Gastando uns restos de vida Em busca da agua distante. Bem sei que já me não ama, E sigo amorosa e afflicta, Essa voz que não me chama, Esse olhar que não me fita. Bem reconheço a loucura Deste amor abandonado Que se abre em flor, e procura Viver de um sonho acabado;

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.