Hükmün Hükümdarı

güç ve kudretin kalıntıları hüküm yemiş, bulut gibi çökmüş busende, tebessümün rıhtımında ..............buzlanmış ufuklar, kıyafetsiz gördüğün .....her zalimin yüreğinde damgalıydı gece gündüz ilkbahar. sonbaharı kokluyordu her mevsim .........yüreklerdeki umutlar dilinin ucunda paslanmış keyiften ezberlediğin nutuklar, göstermelik hür iradenin zifiri karanlığında .................kaybolan yarınları kelepçeli çocuklar. destanlar yazıyordu hani krallığında, balyozun sesi, buz tutardı tarla eteklerindeki kızıl hıncın çarpık öfkesi, toprağın kokusunu ........uzaktan alırdı burnun çok derinden, takma sıfatın rengi ............cevher kesilirdi kişisel becerinden. yabancı kadar uzaktı sana her çocuğun içindeki hıncı yılgınlığın sessizliğini ...............yaratmıştı ünün yakıyordu yüreklerdeki sevinci. oysa... anadilimin doğurduğu gizemleri taşırdın taze yüreklere celladı kesildin ......alın teriyle sancağı yücelten emeklere. çaresiz görürdün, etrafını kuşatmış .......taze kanın hükmünü, semersiz taşımaktı, hırsından her mevsimin yükünü. her sabah uyandığında ................çelikti yüreğin, bir başka hürdün, yeni gelen nesli burnu kalkmış görürdün. fenerli aydınlığın şadırvanı oysa sendin, mayın tarlasında sahte ümitlere özendin. tarla senin, ......toprak senin, ...........hürriyet senin, bu yaşta bilmez miyim nedir derdin!