Ihlamur Sokağı

Doksanlık virajın kıvrımında, Sağında cami duvarının ince uzun bir yol Nadide bir inci gibi yeşillere uzanan Özlemi sinmiş uslanmayan gönlüme Her dakika geçerken Ihlamur sokağından. Göğüs germiş yine güzelliği rüzgara Dantelden işlenmiş duvağı Meşaleden gövdesi, ucu alev sarısı Sabahları sıyrılırken şafak gecenin içinden Yumuşak ve tatlı bir yaprak hışırtısı Sökülür gövdesinden ağaçların, Taze gelin gibi görünür Yağmur sonrası. Selamımda, patlayan yanardağ Memleket kokusu, Delip geçer zamanın içersinden Korkunç ve biraz da kırgın, Habersiz Ve habersiz gövdesine sarılırım Davetsiz, sessiz direnişine Yaşlanmış ıhlamur ağaçlarımın !