İnce Ayar

gülümsemelerime yine gölge düşmüş bir yanım yaşlanıyor artık, dargın kesiliyor kokladığım gökyüzü karanlıklara mı demir attık ! yüzümde gamzeler o kadar çirkin ki, yaprağı solmuş ağaç gibi kederden kapkara gülüşüm, nehrin dibi gibi beni üzen neydi gönül, kimdi - neden ? yenilmeyi kim ister, istemedim ki sebebini bildiğim yaşımdan değil, bahanedir takvimler, boşa geçen günler bıraktığım izler sanki sayılı gibi. asıl bilmez miyim, maskeler muhteşem sıyırıp geçiyor zaman kavramını yankıları kıvranır kuyu diplerinde kıskanıyor yaşımı yüzümün yarısı. bir fırtınadır sarp göklerde, en son gibidir boynumda örülmüş artan tasalarım kızıl güneştir bir ruh gibi, kaderime gömülmüş.