Matematik

Ölü toprağı serpilmiş gibi üstüme, Öylesine bitkin, öylesi de yorgunum Sanki tüm sıkıntılar dolmuş gibi içime, Öylesine dalgın, öylesi de durgunum Almış kendi başımı, meçhule gidiyorken Düşünmem, düşünemem... Nelere mâl olacak Kahrolmak ne kelime, kendime zulüm ederken Kim bilir ki ardımda, nice güller solacak Oysa ki bu safsata, veya bitmez kargaşa Bir silkinsem bitecek, yüreğimden göçecek Fakat beynimin içinde ki çözülmeyen karmaşa Ya ölümü ya da; öldürmeyi seçecek Yapıp da pişman olduğum onlarca işin, Ardından en fazla üç-beş gün ah! çekmişim Ama yapamayıp da yandığım birkaç şeyin Peşinden yıllar yılı, derde keder ekmişim Kimi gün coşup, taşıp daldığım hülyaları Azat buzat diyerek, gökyüzüne salmışım Bazen de titreyerek gördüğüm kabusları Bir kalemde çizip, sessizliğe dalmışım Her ne kadar iyilik yapmayı istesem de, Arada bir ben de kör şeytana uymuşum Hataların ardından özür dilemesem de, Vicdan muhasebesinde daim hicap duymuşum...