Ve Gittin

Tam alışırken sevmelere..... yitik kentlerin kolları kopuk Hera'sıydım mermer soğukluğundaydı duygularım sen geldin, kayıp kentin yolları aydınlandı eksik yanlarım tamamlandı birer birer sonra can geldi tenime, ruh geldi yaşadığımı öğrendim ve sevmeyi ve gülümsemeyi öğrendim ayın ondördü gibi bir sevdaydı baharın en koyusuydu gözlerin sonsuz ışığınla, sıcaklığınla her sabah güneşten önce doğuyordun tam alışırken sevmelere, habersizce gittin.. ne olduğunu anlamadan, bilmeden mevsimsiz açan çiçeklerim soldu şimdi kolları kopuk Hera'dan bile eser yok zaman yüreğimde bilerken kör bıçaklarını alnımda derin çizgilerle deniyor keskinliğini bilinmezlikler kara bulutlar serpiyor gökyüzüne bulutlar büyüyor, özlem büyüyor ben tükeniyorum.. yine de canımdan öte sevdiğim senin için tek dileğim var iyi ol, mutlu ol uzaktan bileyim yeter..