Yokluğunda

Yokluğunda eski bir değirmen taşıydı zaman..... yokluğunda uçurum kenarlarında şarkılar söyledim kimselere duyurmadan lime lime umutlarım düşerken yıldızlardan sensizliğin deli sağnaklarında yıkandım kıraç toprakların otlarını yoldum seni yüreğimden söküp atabilmek için.. yalnızlık ormanımda ağaçlar büyüttüm sabırla anılarımızdan uçup gelen kuşlar dallarına konsunlar diye çırılçıplak yüreğimi, hırçınlığımla sarıp sarmaladım bir damla hayat oldu masumluğum yokluğunda, ruhumda oluşan girdaplara kan kırmızısı güller attım benliğimden kopararak kafa tutarken sensizlik çağrıştıran dayatmalara senli düşlerle saklambaç oynadım geleceksin diye ayak seslerini dinledim hiç usanmadan usulca araladığın kapılardan sevinin ışığını gördüm yine de keşkelerin karanlığında kayboldum yokluğunda, kör kuyulara uzanan merdivendi hayalin yetmedi, en derinlerde asılı kaldım ölesiye severken, ölümlerde yok oldum İnsanlığım kollarında can verdi kimsesizliğimin yokluğunda eski bir değirmen taşıydı zaman umutlarım unufak oldu, bense ''hiç'' oldum..