Baba...

evladının mahrem yerleri ağrıyor baba, kalbi mesela... sana uzak atışlarında yaşaran ruhu kararıyor... arkandan edilecek dua ekerken dikkat! hicran biçersin, nara ettiğin hakikat; boş zamanlarında kan mı içersin? evladının bilmediğin yerleri damlıyor baba, gözleri mesela... yaktığın ateşe bir bak: odun ederek yüreğini kızdırdığın ısıtır mı ki seni? söylediği son sözle hatırlanan ilk sensin kov da sanasın yenisi gelsin... oğlunun ilk aşkı ağlıyor baba, gençliğin utandı şimdi, başını okşadığın rüyalar suya kaçtı... yokluğun acaba nasıldı; varlığınla bildirdin, kahrolan gözlerimi yaşlarımla dindirdin... zaten demiştin ya sen: ADAM olmazdı benden, belki kendini görmüşsündür diye BABA oldum evvelden...