Tüm Zamanların Ayrılığına

naçizane uzaklıkların bittiği bir rüya olsaydı bu; yine de kavuşamazdık... bize hiçbir birlikteliği uygun görmedi ailemiz... annen kader, babam keder... bitsin istiyorum bu sensiz nefes almalar, yokluğun korkutuyor beni, isminde geçen kalbime ait, bir tek resmin kaldı elimde, şehla bakan gözlerinin tazeliğinde, yoksulluğum mu bıraktırmıştı ellerimizi de... paranın hükmü vardı ayırın onları diyebilecek kadar hem de... kimse ağlamadı bize, dökülecek gözyaşı bulunamadı halimize... aşkı bizde bulmaktan korktular, ve kanun oldu üzerimize tüm haydutlar... şimdi gitmemi istiyorlar senden, son nefesimi dudaklarına üflerken...