Tüm Zamanların Ayrılığı...

aşkı yaratandın sen, çok mu istedin beni üzmeyi, bir kabus gibi, her gece, içten içe bitirmeyi... menekşe rengi bir hiçlikte kaybetti beni gözlerin yoksan da ölüm olsaydın bana, varlığınla yaktığın hicran dar mı gelirdi bana... uzunca bir zamanda kıyametler tükendi tenimizde, aramızdaki denizler, bir buharmış meğer, kaderden kaçmaya çalışan iki sevgiliydik, biz birbirimizi severek öldürmeliydik... kim bilirdi ki ayrılıklar da aşka ait, ve kim derdi yanyanayken beni bırak da git... tüm zamanların ayrılığını yazıyorum sana; hiçbir filme konu olmamış, hiç yaşanmamış, ve hiç tadılmamış ben seni ne içime gömebiliyorum ne de yüreğime dinletebiliyorum vazgeçmek delikanlılık gibi dursa da, meğer aşka erkeklik sökmüyormuş... seni bu dünyada ellere vereymişim, ecelimi üzerine dikip öyle göçeymişim... kim derdi böyle çok ağlayacaktık, ve kim bilirdi, gözlerimizde AŞK yana yana başka bedenlerde Kavrulacaktık...