Anne

annem korkulu hüznüm bahçesi kaybolan son çocuk sığınağım hiç giyilmemiş bir sabahlık ters dönmüş bir ayna hırpalanmış terliklerinde ezik gül parçaları. bir sabah son merhaba... o sitemkar şarkının anne dilinden söylenişi hiç susmasın ki annesizlikten korkarım ben güneş biraz daha okşasın başını kurdelemin şimdi yalnızım ve dar omuzları yetmiyor bana gelmeye gül açma mevsimiymiş unutmanın. kederi ve herşeyi hangi söz anlatır o beyaz örtünün altında. karanlığa doğru bir kuş gibi küçülüşünü. hiç kimseye diyemedim. nasıl yalvardığımı kurşun askerlere hayat beni bağışlar mı. senin kadar bilemedim. annem düğün fotoğrafının olduğu yerde. buluşmak istiyorum seninle.