Bir İnsanın Hüznüdür

I kadınım ben nasıl kıydınız ellerim ayaklarım kadın yüzüm dağ tepesinde bir kitap sabırsız ovaya şaşarak yeni mi gidip gelmeleriniz gidip gidip gelmeleriniz gidip ardında bir yarasa sessizliği hep kendinizi yitirdiğiniz içimde sevip sevmemeleriniz -yalan ağzınızla aklımda- Neler dediniz gülmeyi başardım Bir salyangozun sıcaklığına Yürüdünüz dağ sesinizle II Kadınım yeşil erikte Hiç sevemediniz benden çok Kendinizi bile sevmediniz Sizden yıllarca büyüktüm Yetişemediniz Yüzümden kitap sayfaları Akardınız -ne çare aşkı kitaplarda yaşadınız- Alıp alıp vermeleriniz Verip verip vermeleriniz Alıp -şimdi sevişmek bile istemiyorum- Bir beyaz ova bir beyaz İçinde gelincik kızılları tek tek kopardınız -beni tenimden ettiniz- Dokunmalarınız Dokunup dokunup çekmeleriniz -Sonra her kadın gibi bir ateş bulup ağladım- Sıyrıldı ay buluttan çıkan yüzünüz -ben kendimi kucakladım hiç gitmesin kollarımdan- Beni boğup İp ışığında Bıraktınız Ne yaptınız!