Can

Yeşil yapraklar titriyor içimde her ağacın dalıyım isimsiz bir dolunay kalbim seni ışıtıyor yakamozların o garip yalnızlığını avuçlarıma düşürürken sevdan Seni görmek ne güzel Can. Ey sahipsiz ay güzeli Ay aşkım mavi denizime öylece geldin ve beklenen zamandın. Ter içinde ruhum eski onurlu bayrakların bir Mayıs meydanında salınışı yağmur altında üşümüş gençliğim. Ah korkusuz delikanlım korsanlar gibi açık denizlerde tekin dolaşan sevdam dolunaya gizleme özlemini. Biliyorum asıl şiir insanın yaşamıdır biliyorum burası vuslat göğsümün olduğu yer o kanayan yurdum acının içinde büyüyen sevinç. Sakin ol diyorum kendime, sakin ol ama dinlemez ki korkulu sabahı denizi tanıyan dolunay... Aşkım ne güzel seni böyle çağırmak hayata ve her şeye karşı ne güzel gurbetin ve vuslatın sen olduğunu anlamak. Işık rüzgarım benim al göğsüne taşı beni sarmala bir aşkı kucaklasın gözlerin bir de beni vakitsiz gözyaşım zamanın usta çırağı nasibini esirgeme bu sevdadan. Kaç uçurtma uçacaksa göğsümden maviye ipini sen tut özgürlüğün kimsesizliğini hatırlat bana alışmanın isyanını her gün bahar olsun gözlerinde gördüğüm. Ey ay vurgunu Ey Can hayatı taşıran son yaprak Hoş geldin.