Kitabe

orda yazılı her şey bir ömrün bitmeyen şarkısı gözleri vardı onların kirpikleri ve dokunulmayan sevgileri birinin dizleri yaralanmış koşarken bir öğle vakti kavuşurdu rüzgarın sesine birinin teni yumuşak öbürünün belki de karınca incitmez elleri. Ölüm başka konuşur mezar kitabelerinde annemin yüzünü gördüm beyaz çarşafa sarılı burnunun dikliği ve dudak izi bendim o geçmişin gelecek hali o tümseğin altında her ölüm biraz benim işte. Ah! bu akasya kokuları olmasa, bu yürek bilmese bu kadar sevmeyi ses kaybolmuyor, kokular kaybolmuyor şimdi baktığımız her şey suda açan sesi çiçeğin türkülerin yankısı içimizde taşa dönüşüyor üzerinde ölüm ve bedenin göçme tarihi ama nerde yazılı söyle nerde küllenmiş gözleri bir sevdanın Ah! Ölüm nasıl canlı duruyor mezar kitabelerinde.