Şems

Zamanın içinden Zaman çıkaran kırmızı ateşin. sabrını bilmeden Neden açsın ki bir diken Pür-ü tenin. kanında dirilmeden demdir. demlenmiştir. gül avucumda ölürken ağlamasın. şafaktan geliyorum saçlarımda gezinen elinin yorgun şevkinde bir gökkuşağı ömrüm. ben aşkın gözlerinde büyüyorum gönül aynam parlaktır sırsız bakışların saf yüzünde hangi yara benden derin. sorsam kadere şems''in ışığında kalbim. kendimi özlüyorum ismim yok. kimliğim çok. ben ahenk teninde yatan şeb-i yelda'dan geliyorum kırılan sırrında hayatın. gözyaşıyım ol yare'den bir gülün gülüşüne sürgünüm yurdum yok. sevdiğimin kalbi turnaların eğricesine gidiyorum Kalan benim giden ben Çünkü sabahsızdır tüm geceler Aşk'ı görmeden Neden sevsin ki Tanrı bizi Yüreğimiz bir kulunu Tanrı gibi sevmeden.