Sen Ve Ben

Bir ilkbahar soluğu kadar hafif Yüreği dolduran tek nefeste Ilık bir geceyi bekleyen uykuda Doyumsuzluğun içindeki tadı bulabilir miyiz? Kalbi damar damar saran sevinci Ve ay ışığı kadar büyülü Ve sevdaların en güzelini Yaşayabilir miyiz? Sen ve Ben Yıkılmazlıkta saklanan Bitmek ve başlamak Gülmek ve ağlamak ötesinde bir duygu Şu bahar rüzgârında savrulan gece Ve o gecenin tadındaki yaşamı Avuçlar dolusu mutluluğu O mutluluk ki yüreğimizin pınarından su içmiş Gözlerimizden yansıyıp dudaklarımızda şekillenmiş Bir yağmur tanesi gibi dökülüvermiş avuçlarımıza Bir bade sunulmuşçasına İçebilir miyiz? Sen ve Ben Yasalar koysak kendimizce Tükenmeyen gücün soluğunda şekillendirsek bu yokluğu Bir duru bakışa içten bir gülüşe versek Özlemlerimizi parça parça bölüp Tutkunun esaretinde zincire dönüştürüp Sonra da boynumuza taksak Dünyayı göz bebeklerimizde eritebilir miyiz? Sen ve Ben Düşsüz bir gerçek olsak apaçık Ya da duyarlılık Yeni bir günü çağırsak mevsimlerin ötesinden Yeni bir an'ı yakalasak Baharın en koyusuyla bulanan Ve sevdayı alın yazısından öte O mahur gözlerde okusak Bir su duru bakışlarda birleşsek En güzeli En güzeli su bahar soluğunun içinde Tek bir yürekte eriyip gitsek Dünyaya bir daha geri dönmeyi İsteyebilir miyiz? Sen ve Ben