Kan-ter İçinde...

Ve sözlerim düştü ayak izine... Öyle bir anda işte, Sessizce... Irmak oldu aktı yüreğim; Yorgun sonbahar akşamı, Gözlerin gözlerime değdiğinde. Kınalı bulutların gözyaşı düştü Sevdaya susamış tenime, Tüm şehvetiyle, kan-revan içinde. İşte o bulut, O umut, O rüya. Titreyen gözlerindeki sevda. Yorgun düşmüş gözlerimi açıp baktığımda; Ne o gözlerindeki bulut vardı karşımda, Ne yağmurları vardı alyanaklarında, Ne buruk bir gülümseme dudaklarında... Bir garip umut, Yıkılmış bir sevda, Gözlerine değen gözlerim, Kâğıdıma damlayan sözlerim, Bir de sana hasret sevgim... Kan-ter içinde, Titreyen ellerimde...