Sen Maviye Çalan

Kondu beyaz martılar sayfana Bir çiçek açtı ucunda kalemimin rüzgarlar kovdu uykularımızı Sevgi yağmurlarıyla ıslandı kelimeler süzülürken sevinç gözyaşları gözlerinden Yaşam şiir olup dolmuşsa yüreğine ´´Yazmak´´ yaşamaktır.. yaşamaksa aşk Alabildiğine mavinin içinde bir şair Alabildiğine mavinin içinde Sanki âşık gibiydi, Ölümüne uçuyordu martılar Aşkının ölümüne maviliğinde. Her seferinde haykırdılar aşklarını, Mavi gözyaşları bile martının... Geceleri gemilere fener ışıltısıydı Gündüzleri istanbul´a aşkını anlattı, mavisini, Kayalıklardaki deniz kızlarına... Seni sevdiğim gibi martılarda gözlerini seviyorum, saçlarını, güneşli bakışlarını seviyorum Bakışların mavi, yeşil, kırmızı, siyah ya da kahverengi gibi Hep güzel bakıyor. Yok mu şu beni sana çaresiz kılan gülüşün, yalnızlığımı gideren sözlerin beyaz kuşlar gibi sayfalara martıların gözleri gibi Varlığından habersiz yürüyordum Kadıköy de sahilde Beyoğlu´nda yaşlı bir kemancının yanında Gözümde seneler, dudağımda eski şarkılar Gece limanda yıkılmamak için zorlandım Şarhoştum yaşamak için sebepler üretiyordum kendimce Korkarım gözlerine her bakışımda eriyeceğim Aldığın gibi yüreğimi çoğalacağım sen maviye çalan bir martı gibisin. Dünyanın en hassas, en tatlı martısı. süzülüyorsun,kanatlarını çırparken senle çırpınan sevda dolu yüreğime