Kamyon

bütün soğukluğuyla bir kış var bu gece odamda. hangi şarkıyı dinlesem buz tutuyorum. hangi kitabı ellesem üşüyor satırlar. ansızın saklanıyorum perdenin arkasına. alnımda saydam kum. serçenin pencereme konmasıyla düşünüyorum: yuvarlandıkça büyüyen bir kar topu gibi yolların yükünü döndükçe toplayan tekerleğin sesi mi, bir kamyona acı çekerek durduran, yoksa yalnızca yükünü değiştirmiş eski bir militanın onu sürerken büründüğü sessizliği mi, adresini sadece polisin bildiği? sonra bıraksın diyorum kamyon, acısını bekleyen kızın dudaklarına en ağır yükünü günün ya da kalbini şoförün. Edebiyat ve Eleştiri Dergisi Kasım-Aralık 2001 sayısı