Kağıttan Gemi
Z
Zafer Ekin Karabay
0
Altın Yaprak
Üstüne yaşamın serdiği perdeyle,
geriyor ipi kadın. İnceldiği yere
acısını asıyor ve bakıyor üstünden
perdenin: Evreni beyazlarcasına
kirleniyor çamaşırı işçinin,
sonra yıkıyor onları karısı ve asıyor
kendisini de asarak aynı çamaşır
ipine. İçi kirli su dolu çamaşır
leğeni kalıyor geride. Bir de umudu-
nu kâğıttan bir gemiye yükleyen
ve suda yüzdüren çocuk...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş