Firûze Ve Ölüm

Rahmet yağıyor sende bu efkâr ne Firûze? Sînemdeki hâr sönmedi sönmez de Firûze! Bak gök mavi ummân mavi gülyüzlü terâne Dünyâda yetim kim, kime kalmış ki bu hâne. Fermanla gidip bir daha dünyaya dönüş yok Hasmın mı ölüm şimdi, yarın gelse kaçış yok. Yâr olmadı nemrûda cihân, sır; iki perde! Bin yıl yaşayanlar ne bırakmış, izi nerde! Vuslat gelecek gör ki nebîler de mezarda Dünyâ ebedî olsa bu hicran niye var da! Üç gün yaşadık, kış gelecek sonrası nîsan Artık yumuşak sînede cân vermeli insan. Yollar kısa hem pek de çetin, âhiri toprak Sultanları bilmez ki ölüm, her diriliş hak.