Küstüm Ayrılığa

Kapı ardına sakladığım Pencere açtığımda Özgür bıraktığım O çocuk Bendim işte Saçlarım sarıyken Konuşmazdım Köprü ayaklarına Mıhlarlardı ellerimi Tüm sokaklar benimdi Tüm türkülerde Ben söyler Ben koşardım Konserve kutuları tekmelerdim Ellerim cebimde Beni düşünen Sokak kedilerine et atardım Kaburgalarımdan Kavgalar cıkar Döven ben Dayak yiyen ben Kaçan ben olurdum Kafamda izler Renginde seni gizler/Kan bir yanı Tüm bahçelere Tüm domateslere Tüm ayçekirdeklerine Ben saldırdım Tuzunu sevdim en çok Tahta bahçelere saklanmış Çocukluğumun Birşey eksikti her zaman Senmiydin adını saklayan Kadife pantolon Bordo kazak Beyaz gömlek içine koydukça seni Göğsümün üst köşesine Ben gibi olurdu sesin Saklanırdım dibe köşeye Seni kimse görmesin diye /Bundandır geç büyümem Vedasız gittim hep/Küstüm ayrılığa