Tavaşı Ağıdı

- gündoğdu sanımer'e içince suyunu renkler ebrulardan yıldırımlarla eridi tanrı asklepios tavaşı çeşmesi akmıyor artık kuruyor karanlığında tavaşı sokağı tüm tavaşı çöl sana gelen istasyonlarda ay karanlık soğuk baharlara çürüyor elmanın iki yarısı raylar uçuşuyor delifişek akasyalar boyunca su alıyor avare kaptan'ın gemisi kavuştuğum limanlar birer fındık kabuğu yüreğini yükledin bu son gemiye biliyorum karayelin sürülerine meydan okuyan yüreğini ellerim kısalıyor konuşmanın dününü susmanın yarınını dokuyan ellerine bir tavaşı çeşmesi bir de cennetler geçerdi düşlerinden hurileri erdemli ve güzel olan ebrulu akşamlara demlerdin umutları ebrulu akşamları harmanlayan dizelerinle biliyor musun beni cennetsiz bıraktığını yasak meyveyi bile tatmamıştım oysa suların balkımasındadır yoksulluğum şimdi gece yarısı ezgilerinde ağlar simitçi çocuklar ıslığını tüketerek çobanların