Ben Hiç Tanrıyı Görmedim

ben hiç tanrıyı görmedim tanrıyı yüzünde gördüm öyle sevdim bunu sana söyleyemedim. şimdi gece yarısını geçmiş vakit yıldızlar parladığı için zamanın en sessiz isyanısın, isyanlarıma söz geçiremedim. yorgun bir şarkı çalıyor radyoda kederliyim usul usul çağlıyor kederim gecenin rotasında. kanımda tanrı genleri var sana ait sesler ve izdüşümler hüzün mucizeleri çığlık bastığım yere kadar. ben hiç tanrıyı görmedim savaşırız öldürmek için savaşlar sonrası aşık oluruz bunu tanrıya hiç söylemedim. şimdi acı bir uğultu gövdesine oturmuş gecenin ağrı dağına baktım ve gölgelerinde saklı telaşa barışın savaşan katilleri beni temsil edecek yeniden öldürecek beni sessizliğin. hani biraz konuşsan diyorum dedim ya ben tanrıyı hiç görmedim şarkılar hatırlattı bunu sana da hiç söyleyemedim. bana hüzünlerinden söz et istersen kanımdaki şifreleri çözülmez mi sanırsın ben tanrıyı yüzünde gördüm bırak şiirsiz aşklar da bizi kandırsın. aşkı hüzün selleriyle söndürmek için yaratmışız sevdayı,acı çekmek için içimizdeki zeytin gözlü çocuk sanmışız. ben tanrıyı hiç görmedim sen gittin yerini duygu savaşları aldı ağlayacağım bir ülke aramaya çıkıyoruz son yorgun şiirimle ve yüzünde tanrının gülümseyişi uğrularken bir aşkı fısıldadığını sana söyleyemedim. ben hiç tanrıyı görmedim tanrıyı yüzünde gördüm öyle sevdim bunu sana söyleyemedim. şimdi gece yarısını geçmiş vakit yıldızlar parladığı için zamanın en sessiz isyanısın, isyanlarıma söz geçiremedim.