Bir Düş Gördüm Buğuluydu

çığ gibi düşerim kendi üzerime uzak kentlerin yağmurlarını yemişim ne bir söz ne bir şarkı taşınır, sonbaharına tutkun yüreğime. buğulu düşler selamı ağır ağır gelir sevgidir,insan evreninde taşınabilen en ağır hafiflik; selamı sabah güneş doğarken yutkunur gözlerim çığ altında çığlığım voltalarına yenilir. isyanlarını düşlerine saklayanım düşlerinin peşinden koşan adımlarımın içinde sızılarımı taşırım. bir düş gördüm,buğuluydu üzerime çökmüş çelimsiz bir uğultuydu. hüzün döken yapraklar kadar asil, ilk korkularım kadar cesur gittiğinde geride kendini bırakacak kadar soylu uzun bir şarkı, okunması imkansız şiir ve yalnızlığım kadar uzun mu uzun bir yoldu... bugün yine çığ gibi düştüm üzerime uzak bir kavganın ortasında bile tek bir telaş damlamadı son sözlerime. isyanlarını düşlerine saklayanım düşlerinin peşinden koşan adımlarımın içinde sızılarımı sana benzedikleri için taşırım. kafam binbir soru dolu en çekilmez masalım bin yıllık bir yalnızlığı devirmek üzereyken istila edildim. bir düş gördüm,buğuluydu üzerime çökmüş çelimsiz bir uğultuydu. enkazına göçmen rüyaları kabul edecek kadar mert gövdesinde öteki kendisini barındıracak kadar soylu duvarlarını yıkan rüzgarlara gülümseyecek bir tebbessüm her soruya yanıtını ödül verecek bir irade ile düş,yalnızlığımın uzayıp giden tek yoluydu. çığ gibi düşerim kendi üzerime uzak kentlerin yağmurlarını yemişim ne bir söz ne bir şarkı taşınır, sonbaharına tutkun yüreğime. bütün kentlerimde kendimle savaşırım sönmüş bir imge dağıyım rüyalarıma tuzak diye kurulmuş sessizlik ağıyım. bir düş gördüm,buğuluydu üzerime çökmüş çelimsiz bir uğultuydu.