Kendimi Arıyorum

Kendimi arıyorum Pulsuz bir mektubun adresi bilinmeyen rüzgarlarında, Bazen kimliği bulunmamış düşlerin yolculuğunda. Kırık bir şarkı gibiyim kararsız Dört mevsimin sokak aralarında. Kimisi yüzünü güneşe dönmüş Kimi kapalı perdelerin ardında. Ama…hepsi saklanmış aynı şarkının nakaratında. Kendimi arıyorum Buğulanmış albümlerin katmer katmer dökülen yapraklarında, Biraz mahcup, toprakların yağmur kokan kırılganlıklarında. Gülüşünde yaralar saklayan Yazgımı düşlüyorum sararmış gecelerde. Ne Leylası olabiliyorum sevdaların Nede çöllerde hasretin damlası. Yeminliyim sanki susuzluktan ölmeye. Kendimi arıyorum Bayramlığını giymiş çocukluğumun adımlarında, İçinden nice güneşler doğacak sihirli kutularda. Tüm gayretim bir çocuğun saçlarına dokunabilmek. Martı ürkekliğinde ki hayallerini Deniz suyuyla yıkayabilmek, Ve güneşe sormak Yalınayak karanlıklarda koşabilirmiyim diye… Başka bir adı varmıdır Gözlerine menekşe yerleştirilmiş hüzünlerin. Kim anlatabilr geceye sığmayan düşlerin göğsünde uyumayı. Bir çocuktan başka kim başarabilir Tebessümleri paylaşmayı. Kendimi arıyorum Sessiz bir ıslığın gökyüzüne sürgünlüğünde. Avuçlarımdan doğan güneş dans ederken okyanuslarla. Ruhuma süzülüyor şimdi gümüşi şafaklar, Zümrüt-ü anka kuşunun kanatlarında Yeniden doğuyorum her şafağın aydınlığında.