Tarumar

Gözlerinde çapak saçların tarumar Soğuk suyla yıkarken yüzünü Sabahla uyanmış yeni umutlar Yaşıyor yine hep aynı huzunu Çaresiz çırpınan yaşlı ağaçlar Bir türlü bitmiyor yaprak dökümü Yerli yerinde duruyor aynalar Sessiz sanki bekliyor ölümü. Sanki daha şiddetli esiyor rüzgar Silip götürüyor yüzündeki tebessümü Hasmiyle(?) dallara duvarlara çarpar Bulutlarla kaplanır mavi gökyüzü Savrulur havada mazideki hatıralar Zaman içinde açılan meselenin içyüzü Rüzgarla dökülürken kuru yapraklar Kaç defa yaşadım iklimi ve güzü...